Choroby zakaźne zwierząt

Choroby zakaźne to grupa chorób, których czynnikami etiologicznymi, czyli przyczynami mogą być bakterie, wirusy, grzyby czy pierwotniaki. Ze względu na ich ogromną liczbę w artykule opiszemy pokrótce niektóre z najistotniejszych chorób oraz te, na które rutynowo wykonujemy szczepienia profilaktyczne.

Nosówka psów

Powodowana przez wirus nosówki. Szczenięta są grupą wiekową najbardziej narażoną na zakażenie, do którego dochodzi drogą pokarmową lub oddechową. Jej głównymi objawami jest gorączka, zmniejszenie apetytu, ropny wypływ z oczu oraz nosa. Wirus ma szczególne powinowadztwo do układu oddechowego, pokarmowego, nerwowego oraz nabłonków (oznacza to iż, wirus „lubi bardziej” określone tkanki organizmu), i z tych układów możemy się spodziewać objawów w przebiegu choroby.

Jako, iż nosówka jest chorobą wirusową nie istnieje leczenie przyczynowe, czyli skierowane przeciwko wirusowi, leczenie które stosujemy w przypadku stwierdzenia nosówki u psa jest objawowe i wspomagające.

Zakaźne zapalenie tchawicy i oskrzeli psów (kaszel psiarniowy, kaszel kenelowy)

Jest to zakażenie poletitologiczne, czyli wywoływane przez liczne wirusy, bakterie oraz mikoplazmy. Do zakażenia dochodzi drogą kropelkową, najczęściej u zwierząt nieszczepionych po pobycie w skupiskach większej ilości psów (np. wystawy, hotele dla zwierząt, wybiegi dla psów) i przy sytuacjach stresowych, gdy dochodzi do obniżenia odporności. Głównym objawem, z powodu którego właściciele zgłaszają się do lekarz weterynarii z psem jest uporczywy kaszel. Rokowanie jest przeważnie jest korzystne, jeśli właściciel przestrzega zaleceń lekarza odnośnie warunków środowiskowych oraz przeprowadzania antybiotykoterapii.

Parwowiroza psów

Jej czynnikiem etiologicznym jest wirus, jest to choroba cechująca się dużą śmiertelnością u szczeniąt. Ponadto parwowirus jest bardzo oporny na warunki środowiskowe, co oznacza, że może on znajdować się w pomieszczeniach czy glebie nawet kilka miesięcy. Dlatego częstym błędem popełnianym przez właścicieli jest zakup kolejnego szczenięcia, krótko po śmierci poprzedniego zwierzaka na parwowirozę. Zarażenie następuje drogą pokarmową, wirus namaża się i powoduje martwicę komórek jelit, czego skutkiem są wymioty, biegunka, brak apetytu, spadek masy ciała, odwodnienie. W przypadku szczeniąt objawy te bardzo szybko prowadzą do śmierci, dlatego niezbędna jest szybka interwencja lekarska. Leczenie parwowirozy jest procesem długotrwałym, objawowym i jedynie tylko część leczonych psów przeżywa zakażenie.

Leptospiroza

Do zakażenia bakteriami dochodzi poprzez uszkodzoną skórę i błony śluzowe. Głównym źródłem zakażenia jest mocz chorych zwierząt, ale też na przykład tereny podmokłe czy nawet kałuże, do których bakterie leptospirozy dostały się z moczem szczurów. Choroba prowadzi do niewydolności nerek i/lub wątroby. Objawami zauważalnymi przez właścicieli jest osłabienie, brak apetytu, wzmożone pragnienie, częstsze oddawanie moczu w większych ilościach, biegunka czy wymioty. Leczenie polega na ograniczeniu niewydolności nerek i/lub zaburzeń w funkcjonowaniu wątroby oraz leczeniu przyczynowym jakim jest antybiotykoterapia.

Choroby zakaźne kotów

Panleupenia kotów

Jest to niejako „kocia parwowiroza”, powodowana jest przez koci parwowirus. Również atakuje on komórki nabłonka jelit, powodując biegunkę, wymioty, brak apetytu. W wyniku pan leukopenii dochodzi do zmniejszenia we krwi ilości leukocytów, czyli komórek, które chronią organizm przed zakażeniami, w wyniku czego dochodzi do licznych wtórnych zakażeń, które pogarszają stan zwierzęcia. Jest to choroba najgroźniejsza dla młodych kociąt. Leczenie jest podobne jak w przypadku parwowirozy psów.

Zakaźne zapalenia otrzewnej kotów

Wywoływane przez koronawirus. Do zakażenia dochodzi zarówno drogą bezpośrednią (kontakt z chorym zwierzęciem) jak i drogą pośrednią (np. przyniesienie wirusa na obuwiu do domu). Jednak jedynie u ok. 12 % zakażonych kotów rozwija się choroba. Wyróżniamy dwie postaci choroby : bezwysiękową (objawiającą się dysfunkcją wielu narządów wewnętrznych) oraz wysiękową, w której głównym i najczęstszym objawem jest gromadzenie się płynu w jamie brzusznej kota tzw. wodobrzusze. Leczenie w przypadku tej choroby jest najczęściej objawowe, choć najnowsze badania nad eksperymentalnym, kierunkowym leczeniem zaczynają przynosić dobre efekty.

Koci katar

Choroba powodowana przez wiele patogenów – wirusy, bakterie, chlamydie. Objawami, które powodują niepokój u właścicieli jest kichanie, wypływ z nosa, wypływ z oczu, osłabienie i brak apetytu kociaka. Leczenie polega na wspomaganiu odporności zwierzęcia oraz antybiotykoterapii.

Zespół niedoboru immunologicznego kotów

Powodowany przez wirusa, który zgodnie z nazwą choroby powoduje znaczne obniżenie odporności kota. Objawy wynikają z wtórnych zakażeni w przypadku tej choroby – na przykład skóry, dziąseł, układu oddechowego czy pokarmowego. Po potwierdzeniu choroby kota należy wyleczyć obecne wtórne zakażenia, a następnie dbać o prawidłowe warunki środowiskowe kota oraz przeprowadzać regularne badania kontrolne.

Podsumowanie

Przedstawione wyżej choroby to tylko nieliczne przykłady chorób zakaźnych u psów i kotów. Ta grupa chorób jest bardzo duża, zaliczamy do nich również m.in. wściekliznę, zakaźne zapalenie wątroby psów, białaczkę kotów, babeszjozę, anaplazmozę oraz wiele, wiele innych.

Zapobieganie chorobom zakaźnym polega na przeprowadzaniu profilaktycznych szczepień. Zapraszamy do zapoznania się z aktualnym kalendarzem szczepień psów i kotów znajdującym się w zakładce „Profilaktyka”.